Rok za plaćanje prve rate poreza na imovinu ističe 18. februara

Sekretarijat za javne prihode Grada Beograda podseća poreske obveznike da je 18. februar krajnji rok za uplatu obaveze po osnovu poreza na imovinu za prvi kvartal 2026. godine.

Ova obaveza odnosi se na fizička lica, preduzetnike i pravna lica koja na teritoriji glavnog grada imaju nepokretnosti koje podležu oporezivanju.

Zakonom o porezima na imovinu propisano je da se ovaj porez plaća tromesečno, i to u roku od 45 dana od početka svakog tromesečja. Za obveznike koji ne vode poslovne knjige, među kojima su najčešće fizička lica, visina akontacije za prvi kvartal 2026. godine utvrđuje se u iznosu poreza koji je za poslednji kvartal bio određen rešenjem za 2025. godinu.

Iz Sekretarijata podsećaju da redovno i blagovremeno izmirivanje poreskih obaveza omogućava obveznicima da izbegnu obračun zakonske zatezne kamate, ali i pokretanje prekršajnih postupaka koji mogu dovesti do dodatnih troškova. Građanima i privrednim subjektima na raspolaganju su opštinska odeljenja Sekretarijata za javne prihode, kao i kontakt telefoni objavljeni na zvaničnoj internet-stranici Grada Beograda, gde se mogu dobiti sve potrebne informacije u vezi sa obračunom i plaćanjem poreza.

Skupština Grada Beograda usvojila je izmene odluke o lokalnim administrativnim taksama, kao i odluku kojom se utvrđuju prosečne cene kvadratnog metra nepokretnosti koje će se koristiti kao osnov za obračun poreza na imovinu u 2026. godini.

Ove cene razlikuju se po zonama i vrstama nepokretnosti, a prema procenama, novi obračun će za većinu vlasnika značiti povećanje poreskog opterećenja u rasponu od oko pet do 5,45 odsto u odnosu na prethodnu godinu.

Odlukom su definisane prosečne cene kvadrata za građevinsko, poljoprivredno i šumsko zemljište, kao i za stanove, kuće za stanovanje, poslovne objekte, garaže, pomoćne objekte i ostale vrste nepokretnosti.

Najviše vrednosti zabeležene su u prvoj zoni – ekstra zoni poslovanja i stanovanja, gde se prosečne cene stanova kreću iznad 265.000 dinara po kvadratnom metru, dok su poslovni objekti i drugi građevinski objekti namenjeni obavljanju delatnosti procenjeni i znatno više. Kako se ide ka periferiji grada, vrednosti po zonama postepeno opadaju, pa se u osmoj zoni prosečna cena kvadrata stana kreće ispod 50.000 dinara.

Posebnom odlukom Skupštine grada određene su zone i najopremljenije zone na teritoriji Beograda koje služe kao osnova za ovakvo razvrstavanje. U odluci je takođe precizirano da se neizgrađeno građevinsko zemljište koje se koristi isključivo za gajenje biljaka, sadnog materijala ili šuma, za potrebe utvrđivanja poreske osnovice razvrstava kao poljoprivredno ili šumsko zemljište.

Pod gajenjem biljaka podrazumevaju se aktivnosti koje su klasifikovane u oblasti poljoprivrede, šumarstva i ribarstva, u skladu sa važećim propisima o klasifikaciji delatnosti.

Kako se oporezuju tek kupljeni objekti?

Građani koji tokom 2026. godine kupe, izgrade ili na drugi način evidentiraju nepokretnost treba da imaju u vidu da poreska obaveza nastaje od trenutka sticanja prava, a da se porez obračunava proporcionalno do kraja godine. Isto pravilo važi i u suprotnom slučaju – ukoliko je nepokretnost prodata, srušena ili izbrisana iz evidencije, porez se plaća samo do dana kada je promena nastupila, a ne za celu godinu.

„Poreski obveznici su sva lica koja na teritoriji Republike Srbije imaju neko od prava na nepokretnostima koje podležu oporezivanju. To su pre svega vlasnici stanova, kuća i poslovnih prostora, ali i lica koja imaju pravo korišćenja ili zakupa, kao i držaoci nepokretnosti bez pravnog osnova. Među obveznike spadaju i investicioni fondovi bez pravnog lica koji su upisani u odgovarajući registar, ukoliko imaju pravo, državinu ili korišćenje nepokretnosti“, kaže poreski savetnik Milan Radošević.

On dalje objašnjava da na primer, fizičko lice koje je vlasnik zemljišta površine veće od 10 ari smatra se obveznikom poreza na to zemljište, pod uslovom da na njemu nije uspostavljeno neko drugo pravo koje bi bilo predmet oporezivanja, poput zakupa ili prava korišćenja.

„Ukoliko postoji osnov za oslobođenje od poreza, ono se priznaje isključivo za deo koji ispunjava zakonom propisane uslove. Zakon o porezima na imovinu precizno definiše slučajeve oslobođenja, a lokalne samouprave nemaju ovlašćenje da te izuzetke samostalno proširuju“, navodi naš sagovornik.

Posebna pažnja u propisima posvećena je i pitanjima oporezivanja nelegalizovanih objekata.

Prema mišljenju Ministarstva finansija, obveznik poreza na imovinu jeste vlasnik objekta čak i u situacijama kada objekat nije izgrađen na osnovu građevinske dozvole, kada ga koristi pravno lice čiji je vlasnik fizičko lice, ili kada pravno lice u svojim poslovnim knjigama vodi takav objekat kao ulaganje u tuđe poslovne objekte i na njega obračunava amortizaciju.