Nekadašnji Beogradski vunarski kombinat postaje novi gradski centar sa 2.500 stanova

Na prostoru nekadašnjeg Beogradskog vunarskog kombinata planirana je izgradnja mešovitog gradskog centra ukupne bruto razvijene građevinske površine od oko 250.000 kvadratnih metara. Prema planu, kompleks će obuhvatiti oko 2.500 stanova namenjenih za približno 7.250 stanovnika.

Najveći deo projekta odnosi se na stambenu izgradnju, koja će zauzimati oko 200.000 kvadratnih metara, dok je za komercijalne sadržaje predviđeno 50.000 kvadrata.

„Predlogom planiranih sadržaja obuhvaćeni su stanovanje (oko 80 odsto) i komercijalno-poslovne namene (oko 20 odsto), specijalizovane trgovine i prateći uslužni sadržaji – kafei, restorani i slično. Objekat bivšeg Beogradskog vunarskog kombinata, kao dobro pod prethodnom zaštitom, biće prenamenjen u objekat kulturno-komercijalnog karaktera i integrisan u planirano rešenje kompleksa mešovitog centra“, navodi se u Planu detaljne regulacije koji će na javnom uvidu biti do 26. juna.

Investitor je preduzeće Beogradski vunarski Kombinat (BVK-gradnja a.d.), dok je obrađivač plana studio PC Art iz Beograda.

Kompleks kao simbol razvoja tekstilne industrije Beograda

Beogradski vunarski kombinat nalazi se na lokaciji između Višnjičke, Ulice Vuka Vrčevića i Železničke 1 i zauzima gotovo šest hektara površine (5,99). Nekadašnji industrijski gigant predstavlja jedno od najznačajnijih svedočanstava razvoja tekstilne industrije u Beogradu.

Kao jedno od najstarijih i najkompleksnijih industrijskih preduzeća u prestonici, Beogradski vunarski kombinat imao je značajan uticaj na privredni razvoj grada, a posebno na širenje Beograda ka Višnjici i današnjoj Karaburmi. Razvoj fabrike vezuje se za članove porodice Koste Ilića, jednog od najznačajnijih industrijalaca Srbije u prvoj polovini 20. veka.

Posebnu vrednost kompleksu daju sačuvani objekti iz perioda do 1941. godine, koji predstavljaju primer reprezentativne industrijske arhitekture tog vremena i primene tada savremenih građevinskih konstrukcija koje su zadovoljavale smeštaj tehničko-tehnološkog procesa.

Najstariji očuvani objekti fabričkog kompleksa – predionica iz 1911. godine, kao i predionica i tkačnica iz 1922/1923. godine – imaju izuzetne društvene, kulturno-istorijske i arhitektonsko-urbanističke vrednosti.

Kompleks fabrike deo je šireg područja uz Dunav, nekada prve industrijske zone Beograda. Čini ga niz proizvodnih i skladišnih objekata industrijskog pogona, spratnosti od prizemlja do P+2, raspoređeni u dva trakta duž nekadašnjeg železničkog koridora u pravcu severozapad–jugoistok. Većina objekata danas je u lošem stanju zbog dugogodišnjeg nekorišćenja.

Postojeći objekat Beogradskog vunarskog kombinata izgrađen je 1899. godine, a sama fabrika je prestala sa radom 2003. godine.